• 

• 

Als we ’s avonds zoals in de afgelopen avonden de warmte van de dag omarmen, roep ik weleens: ‘wie wil er een aperitiefje?’ Je moeke kijkt me dan schalks aan met een donkerblauwte in haar vermoeden dat ik het leven weer heerlijk vind.

Sam roept terug: ‘Ja, apefiefje’ en jij zoekt al het juiste kommetje om te vullen met chips. Geel voor Sam, oranje voor jou. Oranje is je lievelingskleur nu.

Soms vul ik je zinnen aan met: ‘ik word helemaal oranje van je’ met een verliefde zucht in mijn stem. En dan kijk je heel ontwapenend mijn richting uit.

Jij bewapent tegenwoordig ons leven met Lego Aventures. Captain Marvel, de Ironman en de Hulk vliegen met een kleine maar berekende kracht door ons huis.  

‘Ik ben Thor. Wie ben jij mama?’ ‘Ik ben captain Marvel. En jij?’

Ondertussen lees ik kritieken op de Hongaarse premier Viktor Orbán vanwege een nieuwe en omstreden wet tegen het promoten van homoseksualiteit. Deze wet verbiedt het tonen van homo’s of transgenders in reclames en homoseksuele personages in films, series en boeken.

Cum laude, Von der Leyen in je woorden ‘het is een schande’. Ik wacht op daden.

En wie ben jij, mama?

Ik ben ‘Lady Mezelf’ die met pijn in het hart moet vaststellen dat om een of andere reden mensen nog altijd niet gewoon kunnen samenleven. Die zich afvraagt waarom het zo moeilijk is om samen te kijken naar schoonheid en samen te voelen wat troost is. Diep in ieders hart, waar ook ter wereld, willen we gewoon in vrede kunnen samenleven. Ik wou dat Hannah Arendt in Lego bestond. Nog te veel mannen in dat spel.

Ik ben Hannah Arendt.

‘En wie is jouw lievelings?’, vroeg je aan Sam. Sam keek kort kleinschalig naar haar duplospel en zei: ‘Onenantje’. Jij speelde onverstoorbaar verder in je Legowereld en gaf haar mee dat je het begreep want jouw lievelings is de siberische tijger.

Ik las vanavond een verhaal van Brammert en Tissie voor en de rust in mijn hoofd dwarrelde als kleine veertjes in een vertraagd kussengevecht neer. Voor even…

Na het verhaal vroeg je: ‘Waarom leef je eigenlijk? Door je hart of door het leven? Of door je skelet?

Ik wou hier even over nadenken. Maar nog voor ik kon antwoorden, zei je: ‘ kijk, mama, ik spring als een kikker’.

En Sam stond klaar met haar geel kommetje, zijdelings gunde ze je een blik en vroeg met smekende oogjes:

‘Apefiefje?’