“Mama, wat jij doen?” Sinds je de vraagvorm hebt ontdekt klinkt er meer reflectie door in het leven. Wel tien keer per dag dwing je me om stil te staan en me af te vragen wat ik precies aan het doen ben.

Confronterende kleine journalist.

Ik weet meestal wel wat te zeggen: ‘ik maak eten voor jou, ik fiets naar de kribbe, ik check of Mohammed Ridouani onze nieuwe burgemeester wordt, ik denk na, ik praat met Moeke, …. ”Jij blijkt het allemaal even boeiend te vinden. Alleen dat praten met Moeke dient onderbroken te worden met een nieuwe tussenkomst: “Moeke, wat jij doen?”

Toen ik de vraag terugkaatste vanmorgen op de fiets: “Casje, wat doe je?”, antwoordde je gevat: “Casje oppe fiets” en kort daarna bij het huis met de gele bloemetjes, als in een enthousiast en honkvast ritueel:  “Hier woont Micha en Akin”.

Micha,  Vlaamse vrouw met Duitse roots. Akin, Vlaamse Turk of Turkse Vlaming (dat moet ik hem eens vragen). Allebei schatten van mensen en dierbare vrienden. En tegenover hun huis een affiche van Mohammed. “Ik prijs me gelukkig in Motown met jou achterop de fiets”.

Verbinden en versterken, jij kan het als de beste, mijn zoon.  Blijf maar de kleine journalist die ten huize Mazarese-Vanhumbeeck de vinger aan de pols houdt.

“Mama, wat jij doen?”