In onze kleine tuin speel je met welgeteld 148 kleurrijke ballen onder de sneeuwwitte kerselaar op 2 april. Je tilt elke bal langzaam boven je hoofd en gooit  snel je object van focus in je eerste festivaltentje. Je wacht met schelmachtige blik op mijn aanmoedigende, erudiete woorden: ‘Boem Pattat’.  Je heft zachtjes je volgende bal. En dan voel ik dat traag ook schoon is.

Je schijnt je bewust te zijn van je 1 jaar. Je vierde het  gisteren met 1 kaarsje op een appeltaart. Je blies met getuite lippen zonder toegevoegde adem je eerste kaarsje uit. Jouw nichtje Mona, een dagje ouder deed het je voor. Je at babychips met wortel. Bio. Je dronk een glaasje water zonder bubbels en je zat gekroond op een feestelijke stoel.

Je lijkt me vandaag te vertellen dat het leven uit drie dingen bestaat. Een stevige, diepgewortelde boom, liefst  in je eigen tuin. Wat kleurrijke ballen om af en toe te tonen als het moment er toe doet.  En aandacht. Het laatste kende ik al. De twee eerste inzichten leer ik nu pas echt.