Je kijkt en je brabbelt. Je kijkt opnieuw en verheft je stem terwijl je ene wenkbrauw een kleine boog maakt. Je kijkt weg en wijst met je kleine vinger naar de andere kant. Een schelle stembuiging vergezelt een nieuwe richting waar de vinger naar opschuift. Je kijkt even over je schouder en blaast de lucht uit je levende longen. Op handen en voeten beslis je een richting uit te gaan die ik blijkbaar, aan je blik te zien, dien te volgen.

En dan hou je plots halt. Je krult je billen warm op de pamperondergrond. Je rust even uit. Je staart voor je uit met dat blauwe onding, tutterend heen en weer tussen je lippen. En dan zucht je, net zoals je Moeke.