Ondertussen heb je de Lego geruild voor een nieuwe passie. Je kent alle Pokémons die er bestaan denk ik. Ik luister aandachtig naar de namen van  je top drie: Gengar, Machoke en Urshifu.  “Zal ik ook eens de The lengandary’s opsommen, mama?  Ik ken er al 27:  Regiys, Regirock, Registeel,…” Je speelt het Pokémonspel met twee dekken tegen Apie want Sam snapt het spel niet. Na een uur geef je het op want Apie verliest meestal en zegt niets terug. Ondertussen zet Sam al haar knuffels minuscuul op een rij. Ze installeert graag.  Net zoals je moeke als die tijdens het kamperen alle kampeerspullen begint te installeren. Het lijkt alsof ze zo ook zichzelf op orde krijgt.

“Dit zijn al mijn vriendinnen”, hoor ik Sam zeggen.  Als jij haar vraagt of jij daar ook bij hoort, zegt ze van niet: “omdat jij een vriend bent. Anders zou je toch een meisje zijn.”

’s Avonds in bed kruipt Sam dicht tegen me aan.  “Weet je hoeveel ik van je hou mama? 100, 100, 100, 1000 biljard.”  “Amaai, dat is veel Sam.” “Neen, dat is niet veel want het is ook nog terug éh.” Ze wenst al haar knuffels slaapwel. Ze wijkt af van hun originele naam en noemt ze bij kleur.  “Slaapwel Bruintje, slaapwel Witje, slaapwel Oranje-Wit streepje…” Als ze bij mij komt, zegt ze: “slaapwel Huidskleurtje.”

Als ik beneden ben hoor  ik hoe je Sam troost. Ze is bang van de boeven. “Wat als er boeven komen?” Ik hoor je je zus op haar gemak stellen: “Boeven bestaan niet Sam.”  “Jawel die bestaan wel. Enkel spoken bestaan niet want die hebben geen voeten. Boeven hebben voeten dus die bestaan wel. En die komen waar rijke mensen wonen.” Opeens roept ze keihard door de baby-foon: “Mamààààà, zijn wij rijk?”

Vandaag vieren we met onze familie en vrienden je eerste communie. Je hebt samen met ons en priester Bruno mee nagedacht over je viering. Je vertelt aan priester Bruno dat je het verhaal van ‘de blinde Bacterius’ in je viering wil. Je zegt hem dat je houdt van verhalen die gaan over anderen helpen.

We kiezen, net zoals bij je geboorte sterke natuurelementen uit om je kracht toe te wensen: hout, aarde, gras, steen en ijs. Zelf kies je voor de zon: “Want de zon is mooi en ze lijkt op een lava-bol en dat vind ik mooi. De zon is, denk ik het huis van God. Omdat God dan ook ergens woont, behalve in ons hart dan. Ik wil zo lang leven als de zon, ongeveer 14 miljard jaar of zo.  De zon is een ster, even klein als alle andere. Maar omdat die dichtbij is, lijkt die groot. Ze geeft ook veel warmte en ik heb sproetjes. Dat zijn eigenlijk kusjes van de zon. Ik wil ook de zon zijn voor andere mensen.”

Jij bent inderdaad het lentekind. Iedereen is goed gezind want jij brengt de zon en het leven mee. Moest jij een Pokémon zijn dan zou je puur uit vuur bestaan. En ik uit ijs want ik smelt voor jouw kleine wijsheid.