Een vaasje van glas met daarin vier papieren bloemen vormen de scène voor het voltallig orkest van de verbeelding. Je heft met veel ommezwaai elke bloem uit het vaasje en zwiert ze dirigeerstokgewijs in een herkenbare cadans van links naar rechts.

Met gemak zing je een hoge do. Krachtig klinkt het bij elke bloem ‘Hepperdiebirthday to you!’ Daarna belandt bloem op stok, zoals alles wat je vastpakt, zonder speciale behandeling op de grond.

Ik of je moeke worden dwingend verzocht die dingen op te rapen. Wij gehoorzamen uiteraard. Waarna jij, in een tred die op verveling lijkt, onachtzaam langs ons heen wandelt met twee pretlichtjes in je ogen.