David heeft met een kleine slingerbeweging een reus verslaan. Klein maar dapper. Het is daarna klein duimpje ook overkomen terwijl hij alleen maar broer van de broers wou zijn, familie dus.

Vandaag overviel me deze gedachte bij een hap fruitpap. Alsof de geschiedenis van het “Dapperdom” naar me glimlachte, zo werd ik stil tijdens mijn slingerbeweging met een hap geplet fruit. Klein maar dapper, gestift in jouw vogelgewijs opengesperd bekje stond hij daar, de kleine Davidstoren. Klaar om te groeien, om zich vast te bijten in het leven.

De eerste soldaat van het witte leger. Vreedzaam afwachtend op zijn kompanen van het malen.